Eyvah hepimiz erkekleşiyoruz

eyvah hepimiz erkekleşiyoruz Bir çok hemcinsim erkekler kadar bu toplumda güçlü olmayı iyi bir şey zannetseler de bunun çok iyi bir şey olmadığı apaçık ortada bence. Huzursuzlukların ailede baş göstermesinin en önemli nedenlerinden biride bu diye düşünüyorum; kadınların erkekleşmeye başlaması.

Tamam güçlüyüz, söz hakkımız var, çalışıyoruz. Ama şunu iyi bilmek gerekli ki zamanla kadınlığımızı unutup erkekleşiyoruz. Eğitimli olanlar çok iyi yerlere geliyorlar, kariyer yapıyorlar. Eğitimli olmayanlarda güçlerinin yettiği işlerde çalışarak ekonomik özgürlüklerini ilan ediyorlar. Bu tabiî ki çok güzel bir şey, kadınlar kendilerini güçlü ve güvende hissediyorlar.

Ama birde madalyonun öbür yüzü var. Dışarıda çalışan, yorulan kadının sabır sınırı daralıyor bence. “Bende en az eşim kadar yoruluyorum, sesimin daha gür çıkmasına hakkım var”. Cümleleri kadınların beyninde dolaşmaya başlıyor. Hele bir de eğer kadın eşinden daha iyi bir işe sahipse bu da ayrı bir huzursuzluk nedeni oluyor ailede.

Güçlü ve çalışan kadının sesi daha bir çok çıkıyor artık. Ekonomik özgürlüğünün verdiği güven kadına en yakışan özellik olan sabrı ezip geçiyor. Haklı olarak dışarıda çalışan kadın evde de ev hanımlığı yaptığı için yoruluyor ve tahammülleri azalıyor. Kadınlıklarını unutuyorlar, bir erkek gibi sağlam, güçlü olmak için kendilerini hırpalıyorlar.

Evet biz kadınlar güçlüyüz, hayata kendi başımıza çok güzel tutunuyoruz ama bunu yaparken de hayattaki rolümüzü unutuyoruz.

Bende çalışan biriyim. Bir kadın olarak güçlü olmak çok hoş ama ben erkek gibi çalışsam da asla erkek rollerine bürünmek istemiyorum. Bir yanım güçlü olsa da ben kadınım, zaaflarım var, zayıflıklarım var. Ne kadar sağlam olursam olayım bir omuza ihtiyacım var başımı yaslamak için.

Wolkanca sitesine Konuk Yazar olan, dışarıdan kendi yazılarını ekleyen bir kişi.