Sen yeterki gel


Sen yeterki gelKulağıma fısıldayan buğulu sesin mi,
Yoksa rüzgarın tatlı esintisi mi.

Meltem rüzgarlarının estiği bir akşam gel bana,
Ürkek, çekingen ve de mahçup.

Gökyüzünün puslu olduğu bir sabah gel bana,
Mağrur ve gururlu.

Sen yeter ki gel be gülüm,
Bu can vermeden son nefesini..

Sen yeter ki gel,
Ben kaybetmeden kendimi…

Yazar: Konuk Yazar

Wolkanca sitesine Konuk Yazar olan, dışarıdan kendi yazılarını ekleyen bir kişi.