Senin hasretin var son çığlığımda


Senin hasretin var son çigligimda Photo by °€ l i f°

Benim için, benden ötürü
Derin kara gözlerinden akan
Ve narin tenine sığınan
Bir damla gözyaşı olmak,
Yüreğimden parçalar koparcasına
Bedeninin sıcaklığıyla buharlaşarak
-Tuz kadar ekşi ve şeker kadar tatlı-
İncecik dudaklarında son bulmak…

Sigaranın her nefesinde
Gözlerinin özlemiyle boğmak ciğerlerimi
Ve alkolün her yudumunda
Hasretinle kafayı bulmak
Yüreğimden seni soyutlamaya çalıştıkça
Gözlerimi her kapadığımda
Şuursuzca ismini anmak
Ve her saniye yüreğimi nefes nefese bırakarak
Nöbette gibi bir an kırpmadan gözlerimi
Sokağın kenarındaki soğuk kaldırımların
Yalnızlıklarını yüreğimde taşıyarak,
Titrek ellerle şiir yazarken gecenin ayazında
Hissetmek damarlarımdaki kanın donduğunu
Alkoliklerin, sokak çocuklarının ve fahişelerin uğultusunu
Bir an duymadan,
Sönmekte olan bir köz gibi çırpınan yüreğimi
Kafamın içinde dönüp dolaşan sesinle
Son kez ısıtmaya çalışmak…

Sokak lambalarının aydınlattığı bir noktada
Adım adım karanlığa doğru yürüdüğünü
Ve arkana bir kez bakmadan
Koşarak yok olup gittiğini görmek,
Beklenenin gelmeyeceğini bile bile
Umursamadan bekleyenleri
Kimsesizler gibi bir köşe başında sabahlamak
Ve yazılanlar hiç yaşanmamışçasına
Yaşanmışın izlerini silmek istercesine belki de
Kederli, karamsar, dumanlı gözlerimden
Damla damla düşürmek seni satırlara
Mürekkebin yavaş yavaş dağılmasını izlemek
Ve yavaş yavaş tükendiğimi bilmek
Yorgun yüreğim daha ne kadar yaşatabilir seni
Ya da sensiz ne kadar dayanabilir bu yürek?
Nefes alışlarım yavaşlıyor
Damarlarımdaki kan her zamankinden ağır
Arada atmayı unutuyor sanki kalbim
Bedenimi inceden inceye bir titreme alıyor
Göz kapaklarımı kaldıracak gücüm yok
Boğazıma bir şeyler düğümleniyor
Ve bu her zamanki,
Seninle göz göze gelişimde olana
Hiç mi hiç benzemiyor
Ciğerlerimi son kez dolduruyorum hasretinle
Son nefesimde senin gözlerin var
Son çığlığımda SEN!
Tayfun Sazak

Yazar: Konuk Yazar

Wolkanca sitesine Konuk Yazar olan, dışarıdan kendi yazılarını ekleyen bir kişi.