Sevgi duygularının içinde kendimi kaybettim


mutlulukİnsanlar hiçbir zaman tek başına mutlu olamaz, nefes alamaz, tek başına kendi düşünceleriyle yaşayamaz, hani bir bebek ağlarken ona elini uzatırsın anlamadığını bile bile onunla konuşursun ya, susturursun ya öyle bir şey işte sevmekte, tek başına yaşanamayan bir şey.

Günlerdir gerçek dediğim dünyamın dışında gördüğüm bir rüyadan uyanıp her zamanki gibi akıp giden yaşamıma adapte olmanın zorluğunu yaşıyorum hala. Hala oradayım ben, hala gelemedim. Bir yere gidemedim, giden yollarmış ayaklarımmış, ben hala aynı yerde kalmışım.
Özlemle gidip özlemle dönmüşüm, yarım bıraktığım bir kitap gibi, sözcükleri dilimde donan şarkı gibi yarım kalmış kanmalarım, doymalarım yarım kalmış. Ben yarım kalmışım. Tatlı bir suyun içinde yüzerken kendini birden dışarıda hissetmek gibi.
Sevgi duygularının içinde kendimi kaybettiğim anlar belki de bu yaşamdan kopuyorum, yazdıklarım yaşamak istediklerim çoğu insanı alaysı güldürebiliyor ama olsun sevgiye dair mutluluk olan bu onur rozetini yüreğimde sonsuza dek taşıyabilirim.

Güzel şeylerden bahsetmeliyim, içimiz açılsın biraz, şimdi “aşk çiçeği” isimli şarkıyı açtım, sanki yeniden kaf dağına gittim, tanıdıkça daha çok sevdiğim bir duyguyla tanışıyorum geç kalsam da. Aşkın ve sevdaya dair umutların gerçekliğini yine yeniden hissetmek istiyorum, sanırım bu konuda iflah olmaz bir arsızlık ve hırs var içimde, yüreğimde.

Nerede bana yakın duyguları görsem okusam, her anını özümseyerek alıyorum, her bir harfi ruhuma işleyerek okuyorum, sanki benliğim benden ayrı bir yerde gibi gülümsüyorum ve sahibini arıyorum.

Kimine göre basit gelen, sıradan yaşanan bir sevgi anı, zamanı durduruyor benim için, görünen güzel objeler, duyulan sesler tatlı bir imge olup sanki hücrelerimde dolaşıyor, tatlı bir heyecan kaplıyor her yanımı, beni oradan oraya zıplayıp haylazlık yapan çocukluğuma döndürüyor.

Aradığım en yakınım, kaybolan yitiğim, gerçek benliğimin sahibi, sahibimi bulmayı isterim, istemelerimi çoğalttım, isterim ki sevgi yüreğimden hiç eksik olmasın her geçen gün daha da yeşersin derinleşsin yüreğimde. Sevmek benden uzakta ama bana ait bir duygu bunu biliyorum ve bildiğim bana yetmiyor tüm insanlık gibi daha nice bilmediğim şeylerin peşinde koşuyorum.

Yazar: Konuk Yazar

Wolkanca sitesine Konuk Yazar olan, dışarıdan kendi yazılarını ekleyen bir kişi.

“Sevgi duygularının içinde kendimi kaybettim” için 3 yorum

  1. serüven "aşka özlem" ile başlayıp sanırım bunla devam ediyor…dahası varmı bilinmez, ancak bahar ayının da kapımıza dayanması nicesi herhalde, hormonal bir durum olsa gerek…gerçeklik,rol,yalan ve sevgi üstüne…derdin gerçeklik yahut yalan dan öte; sadece sevgi istiyorsun gibime geldi, gerisi tırı vırı…

  2. kendini aşkın mistizmine kaptırmışsın..arayış içindesin…yüreklerde arama aşkı şayet ramak kaldı bitmesine….