Gideni beklerken


Tam yirmi beş yıldır bekliyorum seni bu tren garında. Yaşım kırk beş, saçlarıma aklar çoktan düştü.

Blogger resimler, videolar, oyunlar, izle, oyna, seyret

Belli belirsiz bir umut var yüreğimde. Kınamasın kimse, aşktan ümit kesmiş değilim, artık geleceğinden ümidi kesiyorum yavaş yavaş. Sen ümidimi kestim dememe bakma, kessem burada olur muyum bu soğuk, karlı bir günde.
Dile kolay tam yirmibeş yıldır her gün bu soğuk tren garında gelişini bekliyorum.

Bütün mevsimleri tükettim burada. Aylar, yıllar geçti gidişinin üzerinden.

Ellerim titriyor, belki yaşlandığım için belkide heyecandan. Senelerdir bu heycanı hissediyorum yüreğimde. Sanki beni hiç bırakıp gitmemişsin gibi, sanki gencecik bir bedeni bu buz gibi gara gömmemişsin gibi.

Bekliyorum bugünde. Saçlarımda aklar, yüreğimde aşk. Neden gittiğini unuttum artık, tek derdim ne zaman geleceğin.

Ben burda seni beklerken, kapımda ne aşkları beklettim. Onlar beni aşklarıyla sarmaya hazırken ben seni bekledim. Onlar bir hayalete aşk oldular, bense bir hayale.

Bekledim, hep bekledim seni. Gidenlere düşman olarak, bu garda kavuşanları kıskanarak bekledim. Gözyaşlarımla ıslandı yüreğim.

Bekledim, ağladım her gece; dua ettim allaha seni bana getirsin diye. Büyüttüm içimde bu sevdayı, bedenim, yüreğim sevdayla doldu. Başka aşklara burun kıvırdım, inanmadım. Gelmez diyenlere aldırmadım. Seni bekledim.

Elimde bir resmin vardı sadece, onu koynumda sakladım yıllarca. Dile kolay tam yirmibeş sene geçti ellerimi bırakalı.

Gözlerimin kenarları kırıştı biraz, gözlerim eskisi gibi parlamıyor. Ellerim kahverengi lekelerle doldu. Yaşlandım. Bedenim değişti, bir tek yüreğim zamana meydan okudu. Sen değiştin mi, çok merak ediyorum. Saçlarına kar taneleri düştü mü, ya ela gözlerin; soldu mu renkleri?

Bir ses, bir haber almadan bekledim.

Şimdi bu karlı sabahta tüm özlemlerimi yüreğime yükleyip bekliyorum seni. Tren sesi yaklaşıyor, yaklaştıkça kalbim ellerimde atıyor sanki. Ayağa kalkıp trenin gelişine bakmak istiyorum ama nafile, takatim yok.

Yaklaşan trenin tüm pencerelerinde bırakıp gittiğin o gülüşünü arıyorum; bulamıyorum. Vagonlar birer birer boşalıyor. Hasretle bekleyen gözler kavuştular sevdiklerine. Sımsıkı sarılmalar, sevgi sözcükleri doldurdu garı.

Yine bir tek ben ağlıyorum burada, bir tek ben elim koynumda kalıyorum. Bugünde yoksun.

Kendime sarılıp, resmini o buz gibi banka bırakıp eve doğru yol alıyorum.

Kalbim duruyor, ölüyorum.

(geleceğe dair bir kurgudur.)

Yazar: Konuk Yazar

Wolkanca sitesine Konuk Yazar olan, dışarıdan kendi yazılarını ekleyen bir kişi.

“Gideni beklerken” için 1 yorum

  1. slm sizin yazinizi okudum cok etkilendim sizi tanimak isterim ismim gulcan.